Gdy kupujesz walutę, patrz na kurs sprzedaży. Gdy oddajesz walutę kantorowi i otrzymujesz złote, zastosowanie ma kurs kupna. Nazwy odnoszą się do perspektywy kantoru, a nie klienta. Kantor kupuje walutę od Ciebie po niższym kursie i sprzedaje ją Tobie po wyższym.
Kurs kupna czy sprzedaży przy wymianie?
Najprostsza zasada brzmi: kupujesz walutę – wybierasz kurs sprzedaży, sprzedajesz walutę – wybierasz kurs kupna. Dzięki temu nie pomylisz kolumny w tabeli kantoru ani banku.
Warto zapamiętać także drugą regułę. Kantor stosuje kurs mniej korzystny dla klienta, ponieważ zarabia na różnicy między ceną zakupu i sprzedaży waluty.
Jaki kurs zastosować w konkretnej sytuacji?
| Sytuacja | Kurs do zastosowania |
|---|---|
| Kupujesz euro lub dolary na wyjazd | Kurs sprzedaży |
| Sprzedajesz niewykorzystaną walutę po powrocie | Kurs kupna |
| Spłacasz zobowiązanie w walucie obcej | Zwykle kurs sprzedaży banku |
| Otrzymujesz walutę na rachunek prowadzony w złotych | Kurs kupna banku |
Dlaczego istnieją dwa różne kursy?
Kurs kupna to inaczej BID. Jest to cena, po której kantor lub bank kupuje od Ciebie walutę. Jeśli przynosisz 100 euro i chcesz otrzymać złote, instytucja rozliczy transakcję właśnie po tym kursie.
Kurs sprzedaży, określany jako ASK, wskazuje cenę, po której kantor sprzedaje walutę klientowi. Gdy chcesz kupić 100 euro za złote, zapłacisz według tego kursu.
Różnica między kursem kupna i sprzedaży to spread. Można traktować go jako marżę kantoru. Im mniejszy spread, tym korzystniejsza oferta dla osoby wymieniającej walutę.
Przykładowo, jeśli kurs kupna euro wynosi 4,15 zł, a kurs sprzedaży 4,20 zł, za 100 euro zapłacisz 420 zł. Jeśli później odsprzedasz te euro, otrzymasz 415 zł. Różnica wynosi 5 zł przy 100 euro, zakładając niezmienione kursy.
Na tej samej zasadzie możesz porównywać oferty różnych kantorów. Przy zakupie waluty szukaj niższego kursu sprzedaży. Przy sprzedaży posiadanej waluty wybieraj wyższy kurs kupna. W codziennych sytuacjach szczególnie łatwo pomylić się, uznając „kurs kupna” za stawkę dla osoby, która chce kupić walutę. Tymczasem kupującym w nazwie kursu jest kantor.
Najczęstsze przykłady zastosowania obu kursów wyglądają następująco:
- Kurs sprzedaży – zakup waluty na wakacje, zapłata za walutę potrzebną do spłaty zobowiązania lub przewalutowanie złotych na euro.
- Kurs kupna – sprzedaż pozostałych euro po podróży, wymiana dolarów na złote lub wpływ waluty na rachunek złotowy.
- Niższy kurs sprzedaży – korzystniejszy dla klienta, który kupuje walutę.
- Wyższy kurs kupna – korzystniejszy dla klienta, który sprzedaje walutę.
Złota zasada jest prosta: kupując walutę, patrz na kurs sprzedaży, a sprzedając ją, na kurs kupna. Jeśli masz wątpliwości, wybierz niższą cenę przy zakupie albo wyższą cenę przy sprzedaży.
