Jaka jest waluta w Grecji?

W Grecji obowiązuje euro (EUR) – zarówno na kontynencie, jak i na wyspach, w tym na Zakynthos, Krecie czy Santorini. Najwygodniej płacić kartą, lecz w małych tawernach, na targach i odległych plażach przydaje się gotówka. Sprawdź, jakie nominały zabrać, gdzie wypłacać pieniądze i jak zaplanować wydatki.

Jaka waluta obowiązuje w Grecji?

Grecja należy do strefy euro, dlatego jedyną oficjalną walutą jest euro oznaczane symbolem EUR. Płaci się nim w Atenach, Salonikach, mniejszych miejscowościach oraz na wyspach. Sprzedawcy nie oczekują dolarów ani złotych, a przyjęcie obcej waluty zdarza się wyjątkowo.

W obiegu znajdują się monety o nominałach 1, 2, 5, 10, 20 i 50 centów oraz 1 i 2 euro. Banknoty mają wartości 5, 10, 20, 50, 100, 200 i 500 euro, choć najwyższe nominały bywają trudne do wykorzystania przy drobnych zakupach. Najlepiej mieć kilka banknotów 5, 10 i 20 euro.

W Grecji płacisz euro. Drachmy nie są już środkiem płatniczym, więc przed wyjazdem nie trzeba ich kupować.

Co stało się z drachmą?

Drachma grecka była historyczną walutą kraju i została zastąpiona przez euro w 2002 roku. Jej kod ISO 4217 brzmiał GRD, a 1 drachma dzieliła się na 100 lepta. Wymiana odbyła się po stałym kursie 340,750 drachm za 1 euro.

Grecy nadal nazywają eurocenty leptami, lecz określenie to nie oznacza powrotu dawnej waluty. W sklepach i punktach usługowych rozliczenia odbywają się wyłącznie w euro.

Jak płacić w Grecji?

Karty Visa i MasterCard są szeroko akceptowane w hotelach, supermarketach, restauracjach, wypożyczalniach samochodów oraz na stacjach paliw. Płatności zbliżeniowe działają w większości terminali, a korzystanie z karty wielowalutowej może ograniczyć koszt przewalutowania.

Gotówka nadal ma znaczenie. Małe rodzinne tawerny, stragany, lokalne autobusy oraz punkty przy mniej uczęszczanych plażach nie zawsze przyjmują kartę. Na Zakynthos i innych wyspach warto mieć przy sobie drobne euro, nawet jeśli większość większych wydatków opłacasz bezgotówkowo.

Przed podróżą sprawdź w banku prowizję za transakcje zagraniczne, przewalutowanie i wypłatę z zagranicznego bankomatu. Terminal może zaproponować rozliczenie w złotych lub euro. Zwykle korzystniej wybrać euro i pozwolić bankowi wydać własne przeliczenie.

Wypłata gotówki z bankomatu

Bankomaty wypłacają euro, a urządzenia znajdujące się przy bankach są zwykle rozsądniejszym wyborem niż niezależne automaty w portach czy przy atrakcjach. Lokalny operator może naliczyć 2,50–4 euro za jedną transakcję, niezależnie od opłat pobieranych przez bank wydający kartę.

Opłaca się wypłacić większą kwotę rzadziej, zamiast pobierać pieniądze codziennie. Sprawdź też, czy bankomat nie proponuje niekorzystnego przewalutowania. Odmowa przeliczenia przez operatora urządzenia często pozwala zastosować kurs własnego banku.

Wymiana pieniędzy

Osoby przywożące dolary, funty lub inną walutę mogą skorzystać z banku albo kantoru. Kantory działają na lotniskach, w portach, dużych miastach i miejscowościach turystycznych, lecz ich kurs bywa mniej korzystny niż kurs bankowy. Przy wymianie może być potrzebny paszport.

Greckie banki obsługują klientów zazwyczaj od 8:00 do 14:30 od poniedziałku do czwartku, a w piątki od 8:00 do 13:30. W weekendy i święta państwowe placówki są zamknięte, dlatego nie warto zostawiać wymiany na ostatni dzień tygodnia.

Ile pieniędzy zabrać do Grecji?

Budżet zależy od standardu noclegu, wyżywienia, terminu i miejsca pobytu. Santorini, Mykonos, Kreta, Rodos i Zakynthos w sezonie często kosztują więcej niż mniej popularne regiony kontynentalne. Przy wyjeździe all inclusive wydatki na miejscu są niższe, ale nadal trzeba zaplanować atrakcje, napiwki i podatek hotelowy.

Przy opłaconym locie i noclegu rozsądny tygodniowy budżet kieszonkowy wynosi zwykle 400–600 euro na osobę. Osoby korzystające głównie z marketów i komunikacji publicznej wydadzą mniej. Codzienne restauracje, rejsy, sporty wodne oraz taksówki mogą podnieść kwotę do około 800 euro.

W wariancie all inclusive rezerwa 200–350 euro często wystarcza na pamiątki, kilka posiłków poza hotelem, przejazdy i napiwki. Podatek turystyczny jest pobierany osobno w hotelu. W zależności od standardu wynosi od 1,50 do 10 euro za noc.

Jakie ceny spotkasz na miejscu?

Najtańsze zakupy zrobisz w dużych supermarketach. Chleb kosztuje około 1 euro, litr mleka mniej więcej 1,50 euro, a kilogram pomidorów około 1,50–2 euro. W tawernie danie główne kosztuje zwykle 10–15 euro, sałatka grecka 7–10 euro, a tzatziki około 4–6 euro.

Transport publiczny pozwala ograniczyć wydatki. Bilety autobusowe w miastach kosztują około 1–3 euro, trasy międzymiastowe obsługiwane przez KTEL zwykle 5–20 euro. Rejs promem na krótkiej trasie może kosztować 15–20 euro, natomiast szybkie połączenie na dalszą wyspę nawet 80 euro w jedną stronę.

Wynajem samochodu oznacza wydatek rzędu 35–70 euro dziennie. W sezonie małe auta często kosztują 40–50 euro za dobę, a paliwo może przekraczać 2 euro za litr. Na wyspach alternatywą bywają skutery, quady i autobusy.

Czy w Grecji zostawia się napiwki?

Napiwek nie jest obowiązkowy, ale obsługa restauracji zwykle odbiera go jako miły gest. Przy dobrym serwisie zostawia się około 5–10% rachunku. W kawiarni i barze wystarczy zaokrąglenie kwoty, podobnie jak w taksówce.

Jeśli płacisz kartą, napiwek najlepiej przekazać bezpośrednio w gotówce. Drobne monety i banknoty euro przydadzą się także w hotelu, podczas krótkich przejazdów oraz przy zakupie napojów na plaży.

Jak bezpiecznie korzystać z pieniędzy?

Wybieraj bankomaty w bankach albo ruchliwych, dobrze oświetlonych miejscach. Osłoń klawiaturę podczas wpisywania PIN-u i nie trzymaj całej gotówki w jednym portfelu. Karta zapasowa przechowywana osobno może pomóc przy zgubieniu głównego środka płatniczego.

W Grecji obowiązuje VAT na poziomie 24%, a ceny detaliczne powinny uwzględniać ten podatek. Przy zakupach zachowaj paragon, szczególnie gdy kupujesz ceramikę, oliwę, miód lub galanterię skórzaną. Przed większą płatnością sprawdź kwotę na terminalu i wybierz rozliczenie w euro.

Podróżny z Polski powinien mieć także Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Dokument ułatwia dostęp do publicznej opieki medycznej, ale nie pokrywa wszystkich kosztów, między innymi prywatnego leczenia czy transportu medycznego.